Archive Portal Europe

maandag 5 juli 2010

Zwetend naar Salatiga

Nu ik weer terug ben in Yogja neem ik weer even tijd om wat ervaringen vast te leggen. Tussen twaalf en drie is het hier toch te warm. Iets waar de imam geen last van heeft, want die roept luidkeels op tot gebed.

De afgelopen dagen ben ik op bezoek geweest in Salatiga. Dat was geen sinecure want vanuit Yogjakarta betekende dat twee uur met de stadsbus richting het noorden. Connexxion kennen ze hier niet, maar de hop-on-hop-off methode wel. Met of zonder backpack. De zweetbus noemen ze het hier. Dat is geen metafoor.


View Larger Map

Wederom zaten we gedurende de eerste twee uur met de vraag of we wel de juiste richting opgingen, maar het was wel erg gezellig. Muziek, hapjes en ons toelachende gezichten. Want ook L. is hier met haar blonde haar een toeristische trekpleister. Ze moet constant met iedereen op de foto. Dat is niet erg, want voor 2000 Idr. is dat natuurlijk geen enkel probleem ;-)

Na een overstap en een motorritje waren we er. Eerst natuurlijk makan makan, want er gebeurt hier niets zonder voldoende brandstof. Daarna werden we aan iedereen voorgesteld. Handen en voetenwerk en veel blijven glimlachen. Daarna hebben we maar een dutje gedaan vanwege de jetlag. Bovendien moesten we fit zijn, want om 21:00 lokale tijd begon de kwartfinale. Met een Bintang in de ene hand en een pisang goreng in de andere zagen we daar de glorieuze 2-1! Gekkenhuis! Mijn vader kreeg bijna een derde hartaanval.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen