Archive Portal Europe

dinsdag 29 juni 2010

Kwantificeren

Kwantificeren is een van mijn hobby's. Als digitale archivaris doe je naar mijn mening niet anders. Een paar getallen dus: 2:12000000, 90, 15, 5, 1/3 en 2. Mijn reis tot nu toe.
Op de 12 miljoen inwoners van Istanbul twee bekenden tegen gekomen. Met hen negentig minuten Robben beleefd.Vijftien uur lang me verbaasd over het menselijk vliegvernuft. Vijf tijdzones tussen Jakarta en Amsterdam. Als een echte toerist mij voor meer dan 1/3 laten afzetten door een taxichauffeur. En van twee dagen 23 maken.

- Posted BlogPress from my iPhone

donderdag 17 juni 2010

Presentaties van de KVAN 2010 studiedagen

Inmiddels zijn ook de presentaties beschikbaar via SlideShare.

Bijvoorbeeld:

KVAN 2010: De tweede dag

De beste zaken op een congres worden doorgaans buiten het officiële programma gedaan. Tijdens de KVAN studiedagen is dat niet anders. Het is een uitstekende gelegenheid om je collega's in den lande beter te leren kennen en om de instelling overstijgende problematiek eens goed door te spreken. De in mijn vorige post aangekondigde borrel was in dat opzicht dan ook een succes. Met de collega redactieleden van het Archievenblad sprak ik over de mogelijkheden en onmogelijkheden van digitale publicatie. Vanuit Rotterdam kwam er informatie over het e-concern en met Gelderland werd publieksbereik besproken. Voldoende thematiek. Een nadeel van deze congresroutine is dat de nachten kort zijn. Zeker wanneer er abdijbier wordt geserveerd: Mens sana nonpotest vivere in corpore sicco.

Gelukkig was de eerste inhoudelijke sessie van de dag de keynote van Léon de Caluwé. In één woord: prachtig. Caluwé sprak over de verschillende stijlen van denken en doen. Veranderkunde met kleuren. Er was veel herkenning in de zaal en hier en daar een gele, blauwe, rode, groene of witte kop. Voor degenen die er niet bij waren (en daar schrijf ik natuurlijk voor) zal ik hier het verhaal niet over doen. Ik raad je aan de kleurentest te doen. Ikzelf ben kleurenblind.

Daarna was het tijd voor serieuze zaken en inhoud. Maarten Hillenaar (CIO Rijk) ging in debat met Martin Berendse (Algemeen Rijksarchivaris) over de toekomst van de informatiehuishouding van het rijk en de rol van het archief. De boodschap was duidelijk: samenwerken en elkaar aanvullen met als kern de openbaarheid van bestuur. Beide heren werden ondersteund door een prachtige Prezi.










Van bestuur weet ik sinds de KVAN dagen alles, want tijdens de ALV van de vereniging ben ik voorgedragen en benoemd tot student-bestuurslid van de vereniging. Een grote eer en inhoudelijk een erg leuke klus. Als studentlid heeft de opleiding natuurlijk mijn grootste aandacht, maar in dat kader kijk ik ook erg kritisch naar de certificering.

Als kersvers bestuurslid was het dan ook voor de hand liggend dat ik deelnam aan de sessie onder leiding van Paul Breevaart over de te schrijven Archiefvisie van OCW. De sessie was bedoeld als try-out voor de discussiesessies die OCW gaat organiseren om zich te laten informeren vanuit het veld.  De discussie moet nog loskomen, maar een eerste stap lijkt gezet.



foto: Rijckheyt, Heerlen

Hoewel er nog andere sessies zouden gaan starten meldde ik mij bij de stands, want er moesten een aantal zaken voorbereid worden. Als extra onderdeel van de studiedagen zou namelijk het voorstel 'Gemeenschappelijke e-Depot voorzieningen en services' worden ondertekend door een brede vertegenwoordiging stakeholders uit de archiefsector. Als geste werden de boekjes na afloop in gedrukte vorm verspreid en werden zij natuurlijk voor de digitale scherpslijpers (men kan, heb ik begrepen, soms zelfs aanstoot nemen aan niet-digitaal materiaal) ook via http://www.archief.nl/actueel/persberichten/presentatie-plannen-gemeenschappelijke-e-depotvoorzieningen digitaal beschikbaar gesteld. Inge Angevaare van de NCDD maakt verslag van de ondertekening op haar blog.

Tevreden verliet men daarna Rolduc. Het waren twee mooie dagen, leerzaam en interessant. Nogmaals hulde voor de organisatie! Op naar 2011!



maandag 14 juni 2010

KVAN 2010: De eerste dag

Na een lange dag (in Amsterdam begint een dag Kerkrade om 5:45) in een prachtige omgeving is het tijd voor enige reflectie. Het diner is voorbij en de eerste sessies zijn ingedaald.
Grotere kaart weergeven 
is het tijd voor enige reflectie. Het diner is voorbij en de eerste sessies zijn ingedaald.


Hoewel ik mij had voorgenomen om de #pckvan10 bij te wonen, is dit er niet van gekomen. Het was eerst zaak om de Nationaal Archief stand in orde te krijgen. Presentaties laten zich soms slecht laden en de boekjes moeten natuurlijk goed gesorteerd worden. Toch was ik op tijd voor de plenaire opening van het congres die werd verzorgd door de burgemeester van Kerkrade. Ongevraagd gaf hij een interessante analyse van de recente verkiezingsuitslag in zijn stad. Hij moest het blijkbaar kwijt. 


Het congres werd rond 12:30 geopend en werd direct gevolgd door de eerste keynote. Dit was de lezing van Douwe Draaisma waarin hij een vergelijking trok tussen het geheugen en het archief. Een leuke metafoor en een erg leuke lezing. Deze keynote duurde echter tot 14:00 en de aandachtige lezer onder u heeft het al door: deze jongeman zat op hete kolen! Desondanks en dankzij mijn iPhone heb ik rustig gewacht tot na de opvolgende uitreiking van de Duparc prijs (die overigens zeer terecht is uitgereikt aan Julia Romijn-Wixley en Aron de Vries voor hun onderzoek naar toegankelijkheid) waarna ik met de andere archivarissen met Oranje koorts de 2e helft heb kunnen kijken van de naar mijn mening belabberde wedstrijd van het Nederlands elftal (pas toen Elia en Ibi er in mochten werd er voetbal gespeeld). 


Na die opwinding was het tijd voor arbeid. Als zaalvoorzitter had ik de eer de presentatie van Elco van Staveren in te leiden die inging op de plannen van de Koninklijke Bibliotheek om tot een landelijke platform voor online digitale publicaties te komen. Uitstekend verhaal met een duidelijke boodschap: alleen door onze verschillen te accepteren, kunnen we samenwerken.


Goede initiatieven kwamen ook naar voren tijdens de presentatie van RODIN (Referentiekader Opbouw Digitaal Informatiebeheer). RODIN 'is een handzaam instrument voor een adequate en toekomstbestendige inrichting van digitale beheersomgevingen. In de vorm van een checklist kunnen informatiemanagers, adviseurs DIV, archiefinspecteurs en auditors meten in welke mate hun organisatie 'in control' is als het gaat om de verschillende vastgestelde normen en standaarden op het gebied van digitale informatievoorziening. De checklist is niet alleen toepasbaar op overheidsinstellingen die onder de Archiefwet vallen, maar ook op niet-overheden die good governance hoog in het vaandel hebben.' Een goed initiatief, maar wat ik persoonlijk mis een wegingsfactor: wat betekent compliance met RODIN? Al is de selectie van de checkpoints natuurlijk een weging op zichzelf. 


Genoeg discussie voor de borrel dus. En daar ga ik dan ook nu naar toe.



zondag 6 juni 2010

Halen en brengen


Mijn oude middelbare school bestaat dit jaar 90 jaar. Dat was een uitstekende aanleiding voor een reünie. Ook voor de class of 1998. Dit betekende natuurlijk ook dat er een goed gepolijst verhaal moest komen over de heroïsche zegetocht na mijn vertrek uit Roosendaal. Helaas kon je daar in vroeger nog wel mee afkomen. Een duur pak, een geleasde vrouw en auto en een persoonlijke lening en je was het mannetje. Tegenwoordig ligt dat anders.

Je bent bekend. Iedereen weet wat je doet. Via Twitter, LinkedIn, Facebook, SchoolBANK en Hyves kun je ieders doopceel lichten. Wat doet die flapdrol die links vooraan zat tegenwoordig voor de kost? Is die oude liefde al getrouwd met drie kinderen? Weinig is meer privé als je enige activiteit hebt ontplooid op het net. Maar dat is nu ook de fun. Je houdt contact met mensen over heel de wereld. Je weet wat de ander bezighoudt. Nooit meer die intro “Wat is het lang geleden..........” Je pakt de draad direct weer op, omdat je elkaar gisteren nog op Facebook hebt gezien.

Zo werkt het ook met je professionele contacten op het net. Je weet waar iemand mee bezig is. Je kunt helpen en samenwerken. Eens even sparren over een nieuw idee of informatie brengen wanneer je ziet dat er iemand met een vraag zit. Daar liggen nog veel mogelijkheden voor het archief. We zijn goed in ontvangen, maar kunnen nog zo veel meer brengen. 

Instant alles

Infobesitas. Een nieuwe ziekte voor een nieuwe tijd.

Get Microsoft Silverlight Bekijk de video in andere formaten.

Op GGZnieuws.nl wordt beschreven wat deze nieuwe aandoening inhoudt. De angst om er niet meer bij te horen omdat je bepaalde informatie mist. Vervelend, omdat de informatie je massaal toegeworpen wordt. Als archivaris heb je het relatief makkelijk, want je bent getraind in het selecteren en waarderen van informatie. Aan het archivarislijf geen polonaise!

Zeker niet omdat we met velen zijn en we allemaal bijdragen aan het selectie en waarderingsproces. Via Twitter, Facebook, LinkedIn en Instant Messaging (IM) houden we elkaar op de hoogte van de laatste nieuwtjes, wetenswaardigheden en voetbaluitslagen. Overige informatie is ruis.

IM is nog directer. Even een bilatje met een collega in Korea? Geen probleem: direct contact, zonder ruis. Andersom kan onze archiefgebruiker vanuit de eigen luie stoel vragen afvuren over de laatste online toegang zonder dat daar een reis richting Den Haag tegenover moet staan.

Maar waarom niet even een belletje? Dat is toch ook direct? Een telefoontje kan natuurlijk ook altijd, maar beschrijf jij maar eens in drie tellen de linker bovenhoek van die Kadasterkaart... Met IM kun je direct een detailafbeelding meesturen. Handig, direct, eenvoudig en bovendien leuk.