Archive Portal Europe

dinsdag 20 september 2011

Ken je die mop van de bus naar Beira?

Eigenlijk wilden we nog niet weg uit Vilanculos: het weer, de zee, de eilanden, vissen. dolfijnen en de gezelligheid. Je raakt er gewend aan. Vakantie is echter hard werken, dus we gingen voort. Ons vliegtuig naar Nampula zou over twee dagen vertrekken.

De overgang van zuid naar noord is er een met obstakels. Er ontbreken wat zaken in het noorden van Mozambique, zoals infrastructuur, water en transportmogelijkheden. Dat laatste ervoeren wij rond 03:15 plaatselijke tijd, toen, tot ons lichtelijke chagrijn, de bus die ons binnen 10 tot 12 uur naar Beira zou brengen niet ging. Te weinig mensen volgens de buschauffeur, die onder dwang van de aanwezige politieagent wel netjes ons geld teruggaf. Onze lift naar het busstation zei toen: 'We have a transportation problem', waarna ik het niet kon nalaten om hem te corrigeren door te zeggen: ' No, we have a transportation problem.'

Na het aanbod om ons voor het luttele bedrag van 13.000 Meticals te rijden te hebben afgeslagen zat er niet anders op dan te kijken of we met iemand mee konden liften. Toen werd het stil. Voornamelijk bij een Nederlands stel waarvan het vrouwelijke gedeelte de dag er voor nog vol was van haar vrijwilligerswerk voor Young Africa in Beira.

Na het ontbijt en het schilderen van een mooi liftbordje bracht een taxi ons naar Pembora junction. Het kon niet anders, zo verzekerde men, dan dat er vroeg of laat een bus naar Beira zou langskomen. Helaas kwam er de eerste 1,5 uur niets voorbij, behalve een personenauto met daarin twee landgenoten waarvan er minstens 1 een vrijwilligersproject heeft gedaan. Helemaal voor niets een half uur glimlachend zitten luisteren naar een nogal droog verhaal over dansworkshops. Tot zover de solidariteit onder landgenoten.

Maar gelukkig konden we wel bouwen op afstammelingen van Nederlandse kolonisten! Uit het niets stonden daar Pun en John, twee professionele jagers van midden twintig, die op weg waren naar ' their camp' en nog langs Beira moesten voor proviant. Of we mee mochten? Geen probleem. De aanvankelijke 10 tot 12 uur werden gereduceerd tot een kleine 7 uur reizen en we weten nu alles over Big Game hunting in de verschillende concessies in Mozambique, game preservation, type jachtgeweren en de miljoenenwereld van de jacht 'where money is no factor'. Geweldige rit en geweldige verhaal. En passant weten we nu ook alles van de verschillende vogels die we onderweg zagen, de bomen en rivieren. Toen we in Beira waren vonden we het jammer dat we er al waren. 

4 opmerkingen:

  1. Zie je wel! Je moet niet alles van tevoren willen plannen op een vakantie. Veel leuker. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klopt als een bus! Hier valt ook niets te plannen. Het enige wat vaststaat is onze terugvlucht. Iets wat snel dichterbij komt... Ik zal de NS wel meer waarderen. Die zullen bij een te lege trein niet snel zeggen: we rijden vandaag niet ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Maar je hebt wel een apart idee van vakantie want "vakantie is hard werken". Ehhhh....vakantie is toch vooral uitrusten?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Uitrusten en nieuwe indrukken op doen: is soms ook werken ;)

    BeantwoordenVerwijderen