Wat levert Archief 2.0 op voor de archivaris. Niet zo bar veel als we moeten afgaan op het aantal reacties op de discussie “Wat heeft Archief 2.0 voor 700 leden opgeleverd?”. Gelukkig is de werkelijkheid minder hard. Archief 2.0 is namelijk geen ding. Het gaat niet om specifieke sites, communities of instrumenten. Het gaat om positieve houding naar de buitenwereld toe. Niet alleen brengen, maar ook halen. Niet alleen, maar samen. In dat opzicht sluit ik mij dan ook aan bij het Manifest voor de archivaris 2.0. Die houding brengt en gaat de archivaris veel plezier brengen. Kijk maar naar de verschillende dingen die hier de revue zijn gepasseerd. Stuk voor stuk maken zij het werk leuker, interessanter en beter.
We moeten denk ik wel oppassen om niet in de valkuilen van 2.0 te vallen. Niet alles dat glinstert is goud. Als archivaris sta ik in de eerste plaats voor vindbaarheid, interpreteerbaarheid, authenticiteit, volledigheid, leesbaarheid en exclusiviteit. Die voorwaarden moeten vervuld worden naast de nieuwe waarden van 2.0. Beide zijn gelijkwaardig. Is Archief 2.0 namelijk niet gebouwd op de fundamenten van 1.0?
zondag 29 augustus 2010
Voetnoten
Het is al weer enige tijd geleden dat ik hier iets heb geschreven. De rust van de vakantie is er uit denk ik. Het is dan ook al weer meer dan een maand geleden dat ik rondliep in het land van mijn voorvaderen. Zucht...
Voor mijn reis had ik vele romantische ideeën over de voormalige Oost. Nederlands-Indië, tempoe doeloe en altijd nasi. Waanideeën bleek al snel na aankomst. De republiek Indonesia herinnert in niets aan het Nederlands-Indië waarover sommige familieleden nog wel eens mijmeren. Af en toe staat er nog een gebouw uit de koloniale tijd en wordt je in vlekkeloos Nederlands aangesproken, maar de Nederlandsche club is al jaren gesloten.
Op sites zoals Footnote kun je echter de plek in mijn hoofd doen herleven. Als ik kijk naar het succes van themasites zoals Afscheid van Indië dan wordt ik vrolijk. Zoveel kennis die anders verloren gaat of niet wordt gebruikt, kan nu bij iedereen binnenstromen. En laten we eerlijk zijn: het is ook fijn om met je onderzoek te kunnen pronken.
Met de kaarten, foto’s, onderzoek en de herinneringen van mensen rijdt tramlijn 4 weer binnen no time door een virtueel Batavia.
De vraag is dan ook niet welke onderdelen van Footnote toepasbaar zouden kunnen zijn voor het Nationaal Archief, maar hoe wij onze collectie toepasbaar kunnen maken voor Footnote. Alleen scannen is dan niet voldoende. Om met een gewaardeerde collega te spreken begint (en eindigt) alles met metadata. Als we er in slagen de gelaagdheid en rijkheid van onze collectie te vangen met metadata en samen te brengen met onze gedigitaliseerde collectie dan is de geboorte van Footnote Dutch Delight niet ver weg meer.
Voor mijn reis had ik vele romantische ideeën over de voormalige Oost. Nederlands-Indië, tempoe doeloe en altijd nasi. Waanideeën bleek al snel na aankomst. De republiek Indonesia herinnert in niets aan het Nederlands-Indië waarover sommige familieleden nog wel eens mijmeren. Af en toe staat er nog een gebouw uit de koloniale tijd en wordt je in vlekkeloos Nederlands aangesproken, maar de Nederlandsche club is al jaren gesloten.
Op sites zoals Footnote kun je echter de plek in mijn hoofd doen herleven. Als ik kijk naar het succes van themasites zoals Afscheid van Indië dan wordt ik vrolijk. Zoveel kennis die anders verloren gaat of niet wordt gebruikt, kan nu bij iedereen binnenstromen. En laten we eerlijk zijn: het is ook fijn om met je onderzoek te kunnen pronken.
Met de kaarten, foto’s, onderzoek en de herinneringen van mensen rijdt tramlijn 4 weer binnen no time door een virtueel Batavia.
De vraag is dan ook niet welke onderdelen van Footnote toepasbaar zouden kunnen zijn voor het Nationaal Archief, maar hoe wij onze collectie toepasbaar kunnen maken voor Footnote. Alleen scannen is dan niet voldoende. Om met een gewaardeerde collega te spreken begint (en eindigt) alles met metadata. Als we er in slagen de gelaagdheid en rijkheid van onze collectie te vangen met metadata en samen te brengen met onze gedigitaliseerde collectie dan is de geboorte van Footnote Dutch Delight niet ver weg meer.
woensdag 28 juli 2010
Familiebezoek en onderzoek
Stamboomonderzoek. Als student Geschiedenis had ik er niets mee. Tijdens mijn frequente koffiepauzes vond ik niet het onderzoek, maar de onderzoekers fascinerend. Ze konden uren met elkaar praten over verre voorouders en concludeerden dan meestal met de opmerking dat zij waarschijnlijk afstamden van een oud adellijk geslacht. Het zal je hobby maar zijn dacht ik dan.
Alles veranderde toen ik na het wederom scheiden van mijn ouders (2x trouwen = 2 x scheiden, ze doen graag dingen dubbel). Op dat soort momenten wil je namelijk wel weten uit wat voor soort hout je eigenlijk gesneden bent. Mijn vader is wat zwijgzaam over dat soort zaken, maar daar heb je dan gelukkig archieven en archiefinstellingen voor.
Als ik kijk naar de verschillende netwerken en mijn eigen ervaring dan valt mij op dat de genealoog het zelf wel red in eigen kring. De vriendendiensten bewijzen dat. Als archief en als archivaris moet je daar niet willen helpen. Luisteren is voldoende: het is jouw taak om te zorgen dat de bronnen toegankelijk blijven of worden gemaakt. Dat je weet wat je hebt en wat je niet hebt. Welke antwoorden je moet hebben vertelt de gemeenschap wel.
De FamilySearch indexing tool is een goede manier om bronnen gestructureerd en eenduidig te ontsluiten. Ik heb niet veel voeling met de achterliggende organisatie en diens motivatie, maar dergelijke instrumenten zijn mijns inziens onontbeerlijk bij de ontsluiting van genealogische bronnen.
Alles veranderde toen ik na het wederom scheiden van mijn ouders (2x trouwen = 2 x scheiden, ze doen graag dingen dubbel). Op dat soort momenten wil je namelijk wel weten uit wat voor soort hout je eigenlijk gesneden bent. Mijn vader is wat zwijgzaam over dat soort zaken, maar daar heb je dan gelukkig archieven en archiefinstellingen voor.
Als ik kijk naar de verschillende netwerken en mijn eigen ervaring dan valt mij op dat de genealoog het zelf wel red in eigen kring. De vriendendiensten bewijzen dat. Als archief en als archivaris moet je daar niet willen helpen. Luisteren is voldoende: het is jouw taak om te zorgen dat de bronnen toegankelijk blijven of worden gemaakt. Dat je weet wat je hebt en wat je niet hebt. Welke antwoorden je moet hebben vertelt de gemeenschap wel.
De FamilySearch indexing tool is een goede manier om bronnen gestructureerd en eenduidig te ontsluiten. Ik heb niet veel voeling met de achterliggende organisatie en diens motivatie, maar dergelijke instrumenten zijn mijns inziens onontbeerlijk bij de ontsluiting van genealogische bronnen.
Op vakantie lees je boeken
Het is altijd aan te raden om enkele boeken mee te nemen op vakantie. Reizen is namelijk voor een groot deel wachten. Wachten op het vliegtuig. Wachten op de boot. Wachten op de bus. Wachten op elkaar. Aanvankelijk allemaal momenten om je ogen uit te kijken, maar na de eerste trits wachtsessies geeft een boek veel troost.
Om een beetje bij te houden wat je hebt gelezen heb ik (ook om mijn 23 archiefdingen weer op te pakken) de boeken die ik tijdens mijn vakantie heb gelezen opgenomen in LibraryThing. Interessante applicatie. Grote voordeel is zoals bij veel van de dingen het feit dat je het lijstje niet kwijtraakt en direct kan delen met anderen. Zo weet iedereen wat je hebt gelezen en weet iedereen dat dat geweldige idee dat je het werkoverleg inslingert niet van jou is, maar van de auteur van het laatste boek dat je hebt gelezen. Is wel zo helder.
Om die reden heb ik direct de literatuurlijst van mijn scriptie opgenomen.
Om een beetje bij te houden wat je hebt gelezen heb ik (ook om mijn 23 archiefdingen weer op te pakken) de boeken die ik tijdens mijn vakantie heb gelezen opgenomen in LibraryThing. Interessante applicatie. Grote voordeel is zoals bij veel van de dingen het feit dat je het lijstje niet kwijtraakt en direct kan delen met anderen. Zo weet iedereen wat je hebt gelezen en weet iedereen dat dat geweldige idee dat je het werkoverleg inslingert niet van jou is, maar van de auteur van het laatste boek dat je hebt gelezen. Is wel zo helder.
Om die reden heb ik direct de literatuurlijst van mijn scriptie opgenomen.
dinsdag 27 juli 2010
Foto's dan maar
Je vergeet altijd wel iets op vakantie. Dit maal het kabeltje van het fotomasjien. Gelukkig lag de kabel in de bovenste la. Dus voor de thuisblijvers een kleine selectie. Ik zie jullie bij de koffieautomaat.
zondag 25 juli 2010
Istanbul
Jakarta-Istanbul-Amsterdam weergeven op een grotere kaart
De laatste loodjes wegen het zwaarst. Dat valt bij deze vakantie wel mee. Natuurlijk moeten we bijna 15 uur vliegen met de benen in de nek, maar daar staat dan wel weer een drankje in Istanbul tegenover. Het is geen straf. Nog een paar uurtjes en we zijn weer in Nederland. L. begint dinsdag weer en ik heb buiten de redactievergadering van het Archievenblad morgenmiddag nog een week respijt. Ik ga woensdag voorzichtig mijn e-mail maar eens lezen. Met stille kracht...
- Posted using BlogPress from my iPhone
donderdag 22 juli 2010
Kuta, Bali
View Larger Map
Inmiddels zijn we weer op pad. Omdat we vanaf Bali naar Jakarta vliegen trokken we richting het zuiden. Nu zitten we in Kuta op Bali. We waren gewaarschuwd, maar het is dichtbij het vliegveld. Hoe erg kan het zijn...?
Na ongeveer vier minuten kan ik je dit vertellen: als je slim bent kom je nooit in Kuta, Bali. Al het mooie van Indonesië van de afgelopen weken is hier in één keer weggespoeld. Alleen met een stevige borrel is het enigszins dragelijk. Als je van Lloret de Mar houdt zit je hier uitstekend, maar in alle andere gevallen: het strand van Scheveningen heeft meer allure.
Morgen vertrekken we hier weer. In Jakarta ga ik dan nog op zoek naar een shirt van Persija. Daarna bereid ik mij mentaal voor op de reis terug naar Belanda en vergeet ik de Bali episode. Hebben we al een kabinet?
- Posted using BlogPress from my iPhone
Abonneren op:
Posts (Atom)